Marwnad i'r Rhai a Laddwyd yng Nglofa'r Garnant, Ionawr 1884

Elegy To Those Killed In Garnant Colliery, January 1884

Gan William Owen (Gwilym Meudwy)

By William Owen (Gwilym Meudwy)

Mewn coffadwriaeth alarus am y ddamwain ddifrifol a gymerodd le ym Mhwll Perkins, Cwmaman, bore dydd Mercher, Ionawr 16 fed 1884. Bu farw deg o weithwyr, un ohonynt ond yn 13eg oed.

In sad remembrance of the serious accident that took place in Perkins Pit, Cwmamman, Wednesday morning, January 16 1884. Ten workmen died, one of them only 13 years old.

O! Fy Nuw, rho nerth i draethu
Ar fath hanes o'r fath hon,
Gymerodd le yng Nglofa Perkins,
Gyrrwyd pawb yn glaf o'r bron;
Ar yr unfed dydd ar bymtheg
O fis Ionawr, fore syn,
Yn y flwyddyn wyth deg pedwar,
Dyna'r adeg ydoedd hyn.

Oh! My God, give strength to speak
Of this kind of tale,
Which took place in Perkins Pit,
Driving everyone sick from the breast;
On the sixteenth day
Of January, an astonishing morning,
In the year of '84,
What a season this was.

William Lake a Thomas Michael,
Thomas Bevan, John D. James,
John Evan Jones a Daniel Williams
'Welwyd yma yn y rhes;
Dafydd Roberts o Frynaman,
Evan Roberts, ie'n siwr,
Thomas Roberts, Edward Morgan, -
Dyna'r oll i chwi, bob gwr.

William Lake and Thomas Michael,
Thomas Bevan, John D. James,
John Evan Jones and Daniel Williams
Were seen here in the row;
David Roberts from Brynamman,
Evan Roberts, yes indeed,
Thomas Roberts, Edward Morgan, -
Here's them all for you, every man.

Deg o ddynion gweddol ieuanc
Hyrddiwyd ar un eiliad lawr,
A'u bywydau i'r bytholfyd
I wyddfod barn y Brenin Mawr.
Rai ohonynt â theuluoedd
Sydd mewn galar ar eu hôl,
Boed i'r cyfryw i ymddiried
I Ragluniaeth lanw'u côl.

Ten fairly young men
Hurled in one moment down,
From their lives to the eternal world
to be in judgement of the Great King.
Some of those with families
Who are in mourning after them
Be it trusted to providence
To fill their bosom.

Yn fwy cynnar aeth y cyfryw
Fore heddiw at eu gwaith,
Er cael bod yn rhydd i fyned
Hebrwng un i'r beddrod llaith;
Ond anffodus iawn i'r eithaf
Y rhaff a dorrodd lawr yn garn,
Ac a hyrddiodd hwythau druain
Yn ddisymwth oll i'r farn.

Earlier they went
This morning to their work,
Despite having been free to go
To accompany someone to the dank grave;
But extremely unfortunately
The rope broke in a heap,
And the poor wretches were all hurled
Suddenly, away to judgement.

Felly gwelir rhywrai eraill
'Nhebrwng hwythau tua'r bedd,
Hyd nes cân yr utgorn ola'
I'w cyfodi'n hardd eu gwedd;
Wedi'u gwisgo yng nghyfiawnder
Delw Iesu gwyn a glân,
A balmantodd ffordd i'r nefoedd
I glodfori fawr a mân.

So others are seen
Accompanying them too to the grave,
Until the final trumpet blows
To rise with beautiful appearance;
Having dressed in righteouseness
In the manner of Jesus white and pure,
Who paved a way to heaven
To praise great and small.

Bydded hon o ddamwain sydyn
Fod yn rhybudd i'r holl wlad
Gael y cyflwr yn wir barod
Wynebu'r llwybr heb nacâd;
A wynebodd farn mewn eiliad
Deg o fodau dynol, iach,
Mae'r bywgraffiad yn ddifrifol,
Sobr sylw, - mawr a bach.

May this sudden accident
Be a warning for the whole country
To gain a state of true readyness
To confront the path without refusal;
And face judgement in a moment
Did ten healthy human beings,
The biography is serious,
Pay serious attention, - big and small.